กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 14 ท่านพี่ขอรับ...
เหล่าแขกบุรุษเมื่อได้ยินเช่นนั้นต่างยิ้มอย่างจนใจ “คุณหนูเสิ่น ท่านช่างมีจิตใจเมตตายิ่งนัก!”
“จริงด้วยจริงด้วย! หากไม่ใช่เพราะคุณหนูรองหรงมีความต้องการในใจ ต่อให้คุณหนูเสิ่นส่งเทียบเชิญไป นางก็ไม่มีวันมาร่วมงานเลี้ยงเป็นแน่!”
“สามีเพิ่งล่วงลับไปเพียงหนึ่งปี กลับทนไม่ไหวถึงเพียงนี้ ช่างไม่เคารพและไม่กตัญญูเสียจริง!”
“……”
เสิ่นฉงเย่ว์มีสีหน้าตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูก นางหันไปมองหรงเจี้ยนเสวี่ย เสียงแผ่วเบา “ท่านราชครู เรื่องนี้เป็นความผิดของอาเยว่เอง ขอท่านอย่าได้ลงโทษคุณหนูรองเลย...”
“คุณหนูเสิ่น” หรงเจี้ยนเสวี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาเคร่งขรึม ทว่าสายตากลับไม่ได้จับจ้องไปที่นาง “ข้ากำลังถามนางอยู่”