กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกดารา
ตอนที่ 216 มีแต่หมาที่ไม่มั่นใจถึงเห่าไปทั่ว
ใจของหูโหย่วเซียนลอยขึ้นสูง เถ้าแก่เฉียนคนนี้หมายความว่าอะไร
“นี่คือลูกค้าที่เคยมาพิมพ์นิตยสารกับโรงพิมพ์เรา มาทานข้าวด้วยกันน่ะ” หูโหย่วเซียนหัวเราะกลบเกลื่อน
“เถ้าแก่เฉียนก็มาทานข้าวหรือครับ งั้นผมไม่รบกวนแล้ว ผมกับลูกค้าขอเข้าไปก่อน”
แววตาของเถ้าแก่เฉียนสื่อความหมายไม่ชัดเจน
“โอ๊ะ ผู้อำนวยการหูเลือกห้องส่วนตัวขนาดใหญ่เลยนะ ยังไงฉันก็ยังไม่ได้ทานข้าว เอาอย่างนี้ไหม ทานด้วยกันกับผู้อำนวยการหูเลย ยังไงต่อไปก็ต้องรับช่วงโรงพิมพ์ ลูกค้าของโรงงานก็คือลูกค้าของฉัน วันนี้ฉันเลี้ยงเอง!”
พอคำนี้ออกมา อากาศในระเบียงทางเดินก็เหมือนแข็งตัวลงในชั่วพริบตา