ตอนที่ 103 เสือยิ้ม

ตอนที่ 103 เสือยิ้ม

ช่วงบ่าย หยางเหวินป๋อฟื้นแล้ว จางซูถังถอนหายใจโล่งอก

พอเห็นจางซูถังแวบแรก เสียงแหบพร่าของหยางเหวินป๋อก็ดังขึ้น ประโยคแรกคือ “น้องซูถัง อย่าบอกเหวินจิ้ง”

จางซูถังพยักหน้า การบอกหยางเหวินจิ้งมีแต่จะทำให้เธอเป็นห่วงไปด้วย ไม่ได้ช่วยอะไรเลย

“ขาคุณกระดูกหัก ส่วนแผลภายนอกยังพอไหว แล้วก็เสียเลือด อย่างน้อยต้องพักฟื้นครึ่งปี”

หยางเหวินป๋อเงียบไป ถ้าครึ่งปีทำงานไม่ได้ ดอกเบี้ยเงินกู้ของเขาจะเอาอะไรใช้? ชีวิตจะทำอย่างไร? น้องสาวจะทำอย่างไร?

ค่ารักษาพยาบาลกับค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ในช่วงพักฟื้นจะทำอย่างไร?

หยางเหวินป๋อพูดตะกุกตะกัก “น้องซูถัง ให้ฉันยืมเงินหน่อยได้ไหม? ฉัน........”