กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกดารา
ตอนที่ 35 งั้นฉันไม่เกรงใจแล้ว
เธอไม่อยากโต้เถียงกับจางซูเหออีกแล้ว
“แม่โทรบอกเธอก่อนหน้านี้ให้ไปรับฉันที่สถานีรถไฟเมื่อวาน สุดท้ายฉันรออยู่เจ็ดชั่วโมง ฉันพูดภาษาถิ่นไห่ซื่อไม่ได้ เธอรู้ไหมว่าฉันนอนที่ไหน? ฉันนอนใต้สะพาน!”
แน่นอนว่านี่ก็เพื่อให้ตัวเองยืนอยู่บนจุดที่เหนือกว่าทางศีลธรรม
“เธอนี่มันคุณหนูใหญ่จริง ๆ ทำงานพิเศษเองก็มี ทางโรงเรียนมีเงินอุดหนุน แถมยังให้พ่อแม่ส่งเงินอย่างน้อยเดือนละ 80 หยวนมาเป็นค่าครองชีพอีก”
“นั่นมันเงินเลือดเงินเนื้อที่พ่อแม่หามา ฉันกับพ่อแม่ทำงานล่วงเวลาหนักทุกวันในโรงงาน เธอน่ะดีนะ อยู่ในโรงเรียนสบายรุ่งเรือง จะขาดก็แต่เอาร้านเสื้อผ้าทั้งร้านมาใส่ตัว โชว์เด่นเหลือเกิน”