บทที่ 146 โชคดี

บทที่ 146 โชคดี

นอกจากยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ยุทธ์แล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเหินบินขึ้นไปตรงๆ แบบนี้ได้อีก

นึกไม่ถึงว่าที่นี่จะมียอดฝีมือเร้นกายอยู่ ซ้ำอายุอานามของอีกฝ่ายดูแล้วยังไม่น่าจะถึงยี่สิบปีด้วยซ้ำ

ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ยุทธ์ที่ยังเยาว์วัยเพียงนี้ ต่อให้เป็นพวกเขาก็เพิ่งเคยพบเห็นเป็นครั้งแรก

เหตุใดก่อนหน้านี้จึงไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของอีกฝ่ายมาก่อนเลย

ทว่าตอนนี้ทุกคนเพิ่งจะได้สติว่า พวกเขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเป็นใครมาจากไหน

เพียงแต่เมื่อดูจากอายุของอีกฝ่ายที่ยังหนุ่มแน่นมากนัก ท่าทางอายุไม่เกินยี่สิบปีอย่างแน่นอน