บทที่ 101 ขายหน้า

บทที่ 101 ขายหน้า

หลังจากพูดจบ เขาก็กะพริบตาให้ฮั่วเสวียนหลิงด้วยท่าทางยียวนกวนประสาท

“ฮึ”

เวลานี้ฮั่วเสวียนหลิงกลับแค่นเสียงเย็นชาออกมา

เขาจ้องมองฮั่วถังด้วยสีหน้าดื้อรั้น จากนั้นก็เบือนหน้าหนี “ข้าไม่ต้องให้ท่านมาสนใจ ท่านเลิกสนใจข้าไปตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือ?”

ตอนที่พูดประโยคนี้ ฮั่วเสวียนหลิงยังรู้สึกน้อยใจและโกรธเคืองอยู่บ้าง

ช่วงเวลาที่ผ่านมา อีกฝ่ายทำกับเขาเช่นไร เขาล้วนจดจำไว้ในใจ วันหน้าอย่าหวังเลยว่าเขาจะยอมให้อภัยนาง