บทที่ 99 คุณชายเสเพลอีกคน

บทที่ 99 คุณชายเสเพลอีกคน

"กำลังว่างไม่มีอะไรทำพอดี ไปดูเรื่องสนุกเสียหน่อยก็แล้วกัน"

ฮั่วถังพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางเร่งฝีเท้าเดินออกไปยังหน้าประตูจวนอ๋องอย่างรวดเร็ว

น้องชายไร้ค่าผู้นี้ ไม่ว่านางจะมองอย่างไรก็ขัดหูขัดตาไปเสียหมด

แม้จะเก็บชีวิตของอีกฝ่ายเอาไว้ แต่หากได้เห็นว่าอีกฝ่ายถูกรังแกเช่นไร นางก็ไม่รังเกียจที่จะรอชมหรอก

ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับการที่เขาถูกรังแก ฮั่วถังรู้สึกเพียงว่าสมควรแล้ว และนางก็ไม่มีภาระทางใจใดๆ ทั้งสิ้น

อย่างไรเสีย ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะอีกฝ่ายแกว่งเท้าหาเสี้ยนเอง ดังนั้นการที่คนอื่นจะจัดการกับเขาอย่างไร ก็ล้วนเป็นเรื่องที่เขาสมควรโดนทั้งนั้น ไม่เกี่ยวอันใดกับนางเลย

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ความเร็วในการก้าวเดินของฮั่วถังก็ยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก