บทที่ 92 ไม่ละเว้น

บทที่ 92 ไม่ละเว้น

"ในเมื่อพวกเจ้าเงียบยอมรับให้พวกเขาตอบรับแทน ผลลัพธ์นี้ก็ย่อมหมายความว่าพวกเจ้ายอมรับด้วยเช่นกัน"

"ข้าอ๋องผู้นี้เกือบจะลืมพวกเจ้าไปเสียแล้ว"

น้ำเสียงของฮั่วถังเจือไปด้วยความขบขัน หากมองเพียงสีหน้าของนาง คงนึกว่านางกำลังพูดจาด้วยความอ่อนโยนและทำให้ผู้คนรู้สึกอบอุ่นดั่งสายลมฤดูใบไม้ผลิ

แต่มีเพียงผู้ที่อยู่ข้างกายนางและได้ฟังคำพูดของนางเข้าหูเท่านั้น จึงจะรู้ว่านางกำลังพูดเรื่องอะไร

คนกว่าสองร้อยคนนั้นเมื่อได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าล้วนแปรเปลี่ยนไปทันที รีบถอยร่นไปด้านหลังหลายก้าว

ก่อนหน้านี้ยังรีบร้อนเอ่ยปากขอความเมตตาให้หวงชิงเฟิงกับหานจือสองคนนั้นอยู่เลย ทว่าในวินาทีนี้ พวกเขากลับเอาตัวเองแทบไม่รอดแล้ว