กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 69 เขาไม่ใช่
ฮั่วถังสวมเพียงชุดตัวในสีขาว นางสวมเสื้อผ้าอย่างหลวมๆ เดินออกมาจากหลังฉากกั้น
ระหว่างที่เดิน นางก็ยังคงผูกสายคาดเอวไปด้วย เส้นผมที่เปียกชื้นกึ่งแห้งกึ่งหมาดทิ้งตัวสยายอยู่เบื้องหลัง บนเท้าไม่ได้สวมรองเท้า เท้าเรียวงามเหยียบย่ำลงบนพื้น โดยไม่บังเกิดเสียงแม้แต่น้อย
ยามที่เย่เชียนสวินหันขวับกลับมา สิ่งที่มองเห็นก็คือฮั่วถังในสภาพนี้ เรียกได้ว่าไร้ซึ่งภาพลักษณ์ใดๆ ทว่ากลับแฝงไปด้วยแรงดึงดูดยั่วยวนอย่างบอกไม่ถูก แววตาของเขากลายเป็นลึกล้ำขึ้นหลายส่วน
และในชั่วพริบตานั้นเอง ปราณคมมีดสายหนึ่งก็พุ่งเข้าจู่โจมเขา