กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 20 พบโอวหยางมู่ชิงอีกครั้งที่ร้านยา
หลังจากที่คนรอบข้างประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง ก็แสดงสีหน้าเข้าใจกระจ่างแจ้ง
ที่คุณหนูตระกูลหลิ่วผู้นี้ต้องตาต้องใจไอ้หนุ่มนั่นเข้าให้แล้ว มิน่าล่ะถึงได้เปลี่ยนเป็นคนอ่อนโยนเข้าใจผู้อื่นขึ้นมาเชียว
ฮั่วถังหุบพัดลง ยกยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ "หากมีวาสนาต่อกันย่อมได้พบพาน จะไปสนใจทำไมว่าข้าแซ่อะไรชื่ออะไร!"
สิ้นคำ นางก็ทะยานร่างขึ้นไปบนหลังคา ชั่วพริบตาก็หายตัวไปจากสายตาของทุกคน
ตอนที่ฮั่วถังจากมา นางยังรู้สึกได้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งคอยจับจ้องนางอยู่ตลอด นางลัดเลาะจากถนนสายนี้ไปยังถนนอีกสาย เดินทอดน่องไปตามย่านการค้าที่คึกคักจอแจ
เดินไปเดินมา นางก็มาหยุดอยู่หน้าร้านยาร้านหนึ่ง ซึ่งมีผู้คนเข้าแถวรออยู่ยาวเหยียด