บทที่ 17 ตีสักยกก่อน

บทที่ 17 ตีสักยกก่อน

"ให้ข้าเข้าไป ลำพังพวกเจ้าคิดจะขวางข้างั้นรึ ถอยไป!"

เสียงเกรี้ยวกราดของกู้เย่หมิงดังแว่วมาแต่ไกล

พร้อมกันนั้นยังมีเสียงการต่อสู้ดังขึ้นด้วย

แววตาของฮั่วถังเย็นเยียบลง

แม้จวนอ๋องจะมีฐานะสูงส่ง แต่มียอดฝีมืออยู่ไม่มากนัก คนเหล่านั้นล้วนเป็นผู้อาวุโสถวายการของจวนอ๋อง หากไม่จำเป็นก็จะไม่ลงมือ

คนที่เดินไปมาอยู่ในจวนอ๋องตามปกติ ระดับสูงสุดก็เพียงผู้ฝึกยุทธ์ระดับห้า ซึ่งก็คือพ่อบ้านอู๋ในยามนี้

ทว่ากู้เย่หมิงเมื่อหนึ่งเดือนก่อนเขาเป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับแปดแล้ว ลำพังคนเหล่านี้ขวางเขาไว้ไม่อยู่แน่...

นางสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย กระโดดลุกขึ้นจากเก้าอี้ จัดเผ้าผมไปพลาง เดินออกไปด้านนอกไปพลาง

"แอ๊ด—"