บทที่ 10 ขยะ ด่าจนน้องชายร้องไห้

บทที่ 10 ขยะ ด่าจนน้องชายร้องไห้

ฮั่วเสวียนหลิงเป็นเจ้านายของจวนอ๋อง บ่าวรับใช้ย่อมขวางเขาไว้ไม่อยู่ ไม่นานเขาก็ผลักประตูพรวดพราดเข้ามา โดยมีอวี้หลิงเดินตามมาด้านหลัง

"ฮั่วถัง เจ้า..."

เพิ่งจะเอ่ยได้เพียงไม่กี่คำ เสียงของฮั่วเสวียนหลิงก็ชะงักไป

ฮั่วถังนั่งพิงพนักเก้าอี้กุ้ยเฟยอย่างเกียจคร้าน เรือนผมปล่อยสยายไปด้านหลัง

สีหน้าของนางเป็นสิ่งที่ฮั่วเสวียนหลิงไม่เคยพบเห็นมาก่อน

รอยยิ้มงดงามเปิดเผยแฝงความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจเอาไว้หลายส่วน ยามที่นางตวัดสายตามองมา เขายิ่งไม่อาจหาคำใดมาบรรยายแววตาคู่นั้นได้เลย

พี่หญิงมักจะอ่อนโยนและสำรวมมาโดยตลอด นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นสีหน้าเช่นนี้จากอีกฝ่าย