บทที่ 374 มีคุณหลินอยู่ตรงนี้ ผมไม่มีสิทธิ์ขึ้นไปบรรเลงเปียโนเป็นคนแรกหรอก

บทที่ 374 มีคุณหลินอยู่ตรงนี้ ผมไม่มีสิทธิ์ขึ้นไปบรรเลงเปียโนเป็นคนแรกหรอก

เอ็ดเวิร์ดมองหลินโม่ที่อยู่ตรงหน้า มุมปากกระตุกยิกๆ

อดไม่ได้ที่จะแอบบ่นในใจ

ช่วยมีความเจียมตัวรู้ศักยภาพตัวเองหน่อยจะได้ไหมเนี่ย?

เธอบอกว่าตัวเองไม่เก่งเนี่ยนะ?

ถ้าขนาดเธอยังไม่เก่ง ก็คงไม่มีใครเก่งได้แล้วล่ะ...

เขาแอบบ่นพึมพำในใจเงียบๆ

ทว่าเอ็ดเวิร์ดยังคงประดับรอยยิ้มไว้บนใบหน้าอยู่หลายส่วน

เอ่ยขึ้นว่า "หลิน! นายถ่อมตัวเกินไปแล้ว! เพลง ‘งานแต่งงานในฝัน’ ของนาย ฉันเคยฟังแล้วนะ!

ทักษะการเล่นเปียโนของนาย แม้จะมองไปทั่วโลกก็จัดว่าอยู่ในระดับแถวหน้าที่สุดแล้ว!"