บทที่ 329 สั่นสะเทือน

บทที่ 329 สั่นสะเทือน

บทเพลงเปียโนอันไพเราะกังวาน

ดังขึ้นภายในร้านอาหารธรรมดาๆ แห่งนี้

เสียงเปียโนอันไพเราะก้องกังวาน พร้อมกับการบรรเลงบทเพลงเปียโนของหลินโม่ที่ดังขึ้น

ผู้คนไม่น้อยในที่แห่งนั้น

ต่างพากันตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

มีดและส้อมในมือ บัดนี้ก็ค่อยๆ วางลงแล้ว

จากนั้น สายตาก็พากันหันมองมาทางหลินโม่เป็นตาเดียว

อีกทั้งยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึกดำดิ่งดื่มด่ำอย่างเห็นได้ชัด

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีบางคนถึงกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเริ่มถ่ายคลิปวิดีโอทันที