บทที่ 185 แกเรียกไอ้สิ่งนี้ว่าเรือยอชต์เนี่ยนะ

บทที่ 185 แกเรียกไอ้สิ่งนี้ว่าเรือยอชต์เนี่ยนะ

แววตาของไป๋จื้อเหว่ยที่มองไปยังหลินโม่นั้นเต็มไปด้วยความเย็นยะเยือก

แต่หลังจากนั้น บนใบหน้าก็พลันปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาบางๆ

พร้อมกับก้าวเดินตรงเข้ามาหาพวกของหลินโม่ทั้งสามคน

"มู่หร่าน ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญมาเจอกันที่นี่ได้"

ไป๋จื้อเหว่ยเอ่ยทักทายขึ้นด้วยรอยยิ้ม

ทว่าคิ้วของหยางมู่หร่านกลับขมวดมุ่นเข้าหากันเล็กน้อย

ในใจรู้สึกกระอักกระอ่วนพลางแอบบ่นว่า "ตัวยุ่งยากชัดๆ"

เธอรู้ถึงท่าทีของไป๋จื้อเหว่ยคนนี้เป็นอย่างดี

ตัวเธอเองก็เคยบอกใบ้ไปตั้งหลายต่อหลายครั้งแล้วว่าไม่ได้มีความสนใจในตัวเขาเลย