บทที่ 147 ขอขมาลาโทษ! หยกเป่าปี้ล้ำค่าสามร้อยล้าน

บทที่ 147 ขอขมาลาโทษ! หยกเป่าปี้ล้ำค่าสามร้อยล้าน

อีกด้านหนึ่ง

เวลานี้หลินโม่กำลังอยู่กับเซี่ยอวี่โม่สองคน

นั่งรับประทานอาหารค่ำอยู่ในห้องอาหารของโรงแรม

ห้องพักในโรงแรมที่หลินโม่เปิดไว้นั้น สามารถมองเห็นทัศนียภาพมุมกว้างของทะเลสาบซีหลิงได้อย่างพอดิบพอดี

เวลานี้ทั้งสองคนก็นั่งอยู่ที่โต๊ะริมหน้าต่าง

ทอดสายตามองทิวทัศน์ยามค่ำคืนของทะเลสาบซีหลิงจากระยะไกล

บรรยากาศดูหวานชื่นขึ้นมาไม่น้อย

ขณะกำลังหั่นสเต๊กเนื้อ

หลินโม่ก็เอ่ยปากพูดขึ้นมาว่า