บทที่ 138 อู๋ซานซือผู้สำนึกเสียใจ

บทที่ 138 อู๋ซานซือผู้สำนึกเสียใจ

อู๋ซานซือถึงกับอึ้งงันไปเลย

โจวเจวียนเองก็อึ้งตาค้างไปเช่นกัน

ภาพตู้เจวียนนี้ หลินโม่เป็นคนวาดงั้นเหรอ?

นี่แน่ใจนะว่าไม่ได้กำลังล้อเล่นอยู่?

โจวเจวียนมองหลินโม่ตาค้าง

พวงแก้มค่อยๆ แดงระเรื่อขึ้นมาทีละนิด!

เพราะอย่างไรเสีย

เธอก็ยังจำได้ขึ้นใจ

ถึงคำพูดที่ตัวเองเคยพูดใส่หลินโม่ตอนนั้นว่าเขาไม่ประสีประสาเรื่องภาพวาดอักษรศิลป์