บทที่ 122 สนามแข่งรถนี้ พวกเราไม่ให้เช่าแล้วจริงๆ

บทที่ 122 สนามแข่งรถนี้ พวกเราไม่ให้เช่าแล้วจริงๆ

เดินลงบันไดมาถึงชั้นหนึ่ง

พอนั่งลงข้างโต๊ะ หลินโม่ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้

หลังจากที่ตนล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเมื่อเช้า

ดูเหมือนจะไม่ได้หยิบโทรศัพท์มือถือลงมาด้วย

ในตอนที่หลินโม่กำลังเตรียมจะขึ้นไปชั้นบนเพื่อหยิบโทรศัพท์มือถือนั้นเอง

กระเป๋าของหลินโม่กลับหนักอึ้งขึ้นมาอย่างกะทันหัน

พอเอามือคลำดูในกระเป๋า สีหน้าของหลินโม่ก็เริ่มแปลกประหลาดขึ้นมาเล็กน้อย

เพราะว่า...

เมื่อครู่นี้เอง