บทที่ 98 รถพวกนี้ไม่ได้เสียเงินสักบาท

บทที่ 98 รถพวกนี้ไม่ได้เสียเงินสักบาท

ตีห้าตรง

หลินโม่ถูกเสียงนาฬิกาปลุกดังปลุกให้ตื่น

เมื่อคืนเขาดื่มหนักไปหน่อย

ตอนนี้ศีรษะเลยยังปวดตุบๆ อยู่บ้าง

หลินโม่นวดศีรษะเบาๆ พลางมองดูห้องโดยรอบ

ทั้งตัวยังคงมึนงงอยู่เล็กน้อย

"เรา... กลับมาได้ยังไงกันเนี่ย?"

หลินโม่พึมพำในใจ ขณะนั่งอยู่ตรงนั้นและพยายามนึกทบทวนดูอย่างละเอียด

มุมปากก็ผุดรอยยิ้มเจื่อนขึ้นมาเล็กน้อย