เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 ตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นรออยู่ข้างหลัง
“เหลือสามลมหายใจสุดท้าย!”
“ลมหายใจสุดท้าย!”
เหยาจิงอู่จ้องหานฉิงซานด้วยสายตาเย็นชา พลังที่แทรกเข้าไปในร่างของหานฉิงซานแล้วเริ่มขยับไหว ราวกับงูพิษหลายตัวที่พร้อมจะพุ่งเข้าโจมตี
หานฉิงซานใจเต้นรัวด้วยความหวาดกลัว
“พูด! ข้ายอมพูดแล้ว!”
พอถึงวินาทีสุดท้าย หานฉิงซานก็ตะโกนออกมา เขาไม่อยากถูกทำลายระดับฝึกตนจนกลายเป็นคนไร้ค่าแล้วต้องตายไปแบบนี้
เหยาจิงอู่ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย ในเมื่อเย่เฉินบอกว่าหานฉิงซานรู้ เช่นนั้นหานฉิงซานก็ต้องรู้แน่นอน!
‘ดูเหมือนเหยาจิงอู่จะรู้จริง ๆ ว่าข้ากำลังโกหก หรือผู้แข็งแกร่งขั้นมหาจักรพรรดิจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้เชียวหรือ?’
หานฉิงซานคิดในใจพลางจับตาดูสีหน้าของเหยาจิงอู่ไว้ ขอแค่เห็นอีกฝ่ายมีท่าทีผิดปกติแม้แต่นิดเดียว เขาก็จะรีบเปลี่ยนคำพูดทันทีว่าตัวเองไม่รู้เรื่อง