เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 บททดสอบยามดึก ปรากฏการณ์สุนัขสวรรค์กลืนตะวัน
ลั่วหงเหยียนเลิกประชุมราชสำนักตอนเที่ยงพอดี จากนั้นก็ตรงมาที่ตำหนักเฟิ่งหมิงทันที
“หงเหยียน ซูกุ้ยเฟยมาหาแล้ว นางรับฉางเล่อกลับไปแล้ว”
เย่เฉินนอนเอกเขนกอยู่บนเตียง พูดด้วยท่าทางสบาย ๆ
ลั่วหงเหยียนเดินมาหาเย่เฉิน แล้วจู่ ๆ ก็ยื่นนิ้วเรียวงามออกมานวดไหล่ให้เขาเบา ๆ
“สบายจริง... หงเหยียน ฝีมือเจ้าไม่เลวเลยนะ”
“เจ้าไม่ถามหน่อยหรือว่าทำไมถึงให้สมบัติล้ำค่าระดับนั้นกับฉางเล่อ?”
ลั่วหงเหยียนยิ้มบาง ๆ แล้วตอบว่า “มีอะไรต้องถามด้วยหรือ? ถ้าเราเป็นหลิวกงกง สมบัติล้ำค่าขนาดนั้นเราก็คงไม่บอกรายละเอียดให้ใครรู้เหมือนกัน บางทีในอนาคตอาจยังมีโอกาสได้มันกลับคืนมาก็ได้”
เย่เฉินแอบยิ้มอยู่ในใจ ลั่วหงเหยียนหาเหตุผลมาอธิบายให้ตัวเองเสร็จสรรพเลย แบบนี้ก็ดีสิ!
“หงเหยียน กระโปรงตัวนั้นยอมรับฉางเล่อเป็นเจ้าของแล้ว คงต้องยกให้ฉางเล่อไปแล้วล่ะ”