เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 เมล็ดพันธุ์มันฝรั่ง จะได้จารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์หรือไม่?
“ปีหน้าอุทกภัยในมณฑลเจียงหนานมีโอกาสสูงมากที่จะทำให้เกิดทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ทั่วประเทศ ไม่มีเวลามาพูดไร้สาระกับเจ้าแล้ว”
ลั่วหงเหยียนส่งเย่เฉินกลับตำหนักหย่งเหอด้วยความโมโห
“หงเหยียน เจ้าอย่าเพิ่งรีบไป ปีหน้าจะเกิดทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ทั่วประเทศจริง ๆ หรือ? จะมีคนอดตายมากมายเลยหรือ?”
เย่เฉินถาม
ลั่วหงเหยียนขมวดคิ้วแน่น
ต่อหน้าพวกขุนนาง นางเป็นประมุขของแคว้น จะทำท่าทีลนลานให้ใครเห็นไม่ได้ แต่ต่อหน้าเย่เฉิน นางไม่จำเป็นต้องระวังขนาดนั้น
“ทางเหนือเกิดภัยแล้ง ผลผลิตก็ไม่ดีอยู่แล้ว พอรวมกับอุทกภัยในมณฑลเจียงหนาน ก็มีโอกาสสูงจริง ๆ ที่จะมีคนอดตายมากมาย!”
ลั่วหงเหยียนรู้สึกกังวลใจมาก
ตอนนี้ตำแหน่งของนางยังมั่นคงดีอยู่ แต่ถ้าเกิดทุพภิกขภัยครั้งใหญ่จนมีคนอดตายมากมาย จะต้องมีคนบางกลุ่มฉวยโอกาสหยิบเรื่องนี้มาโจมตีนางแน่นอน