กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 213 ยินดีด้วย นางจะได้เป็นแม่แล้ว
อวี๋ซิ่วจับมือเขาไว้ ร้องไห้ไม่ยอมปล่อย “ข้าทิ้งนายไว้ไม่ได้ ไปด้วยกัน...”
“ข้าออกไปไม่ไหวแล้ว...” เขาแทบไม่เหลือแรง แต่ยังใช้แรงเฮือกสุดท้ายบีบแก้มนาง นี่เป็นครั้งแรกที่เขามองตานางตรง ๆ โดยไม่ปิดบังความรู้สึก “มีชีวิตอยู่ต่อไปนะ...”
“อวี๋ซิ่ว... ข้าชอบเจ้า...” ประโยคสุดท้ายนี้เบาแสนเบา จมหายไปกับเสียงร้องไห้ของนาง มีเพียงเขาเท่านั้นที่ได้ยิน
ตอนนั้นเสียงไซเรนตำรวจดังขึ้นรอบด้าน พวกลักพาตัวรีบหนีไป ส่วนทั้งสองคน คนหนึ่งอยู่ด้านในหน้าต่าง อีกคนอยู่ด้านนอก ต่างก็ล้มลง