กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 คืนนี้ลูกก็กลับไปนอนห้องของพวกลูกนะ
แสงจันทร์ขาวเหมือนน้ำค้างแข็งส่องผ่านหน้าต่างกระจกสูงจรดพื้น เข้ามาอาบพื้นห้อง
ในห้องที่มีแสงสลัว เฝิงอวี้นอนพลิกตัวไปมาบนเตียงใหญ่สไตล์ยุโรป พอต้องนอนคนเดียวก็หลับไม่ลง
ท่ามกลางความเงียบ มีเสียงถอนหายใจเบาเสียจนแทบไม่ได้ยินดังขึ้น
นิ้วเรียวยาวของเขาวนเป็นวงอยู่บนหมอนว่างข้างตัว ดูเหงาไม่น้อย
‘ภรรยาไม่อยู่ข้าง ๆ นอนไม่หลับเลย...’
ในห้องอีกห้อง อวี๋ซิ่วถูกแม่กอดไว้แน่น นางเองก็นอนไม่หลับเหมือนกัน
ความดีใจที่ได้กลับมาเจอกันหลังจากห่างกันไปนาน ทำให้นางตื่นเต้นจนไม่รู้สึกง่วง ดวงตาทั้งคู่เป็นประกายสดใส
ส่วนแม่ของอวี๋ซิ่วก็นอนไม่หลับ ทั้งเพราะดีใจมากและเพราะกลัวมากด้วย