กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 ทั้งหมดนี้เหมือนเรื่องตลก ทั้งน่าเศร้าและน่าขัน
“มนตร์สับปะรด?” เสิ่นฝูเยว่แทบหน้ามืด สายตาของนางเต็มไปด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก “เสด็จพี่ มันคือมนตร์ปรัชญาปารมิตา เคยได้ยินปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตรไหม? ไม่ใช่สับปะรด...”
ไม่รู้หนังสือนี่น่ากลัวจริง ๆ
อวิ๋นฉือ “...”
เอาเถอะ เข้าใจผิดไป เริ่มใหม่ก็ได้
เขาหรี่ตาสีแดงลง พยายามทำให้ดูฉลาด “แล้วมนตร์ปรัชญาปารมิตานี่คืออะไร?”
“มันคือ...” เสิ่นฝูเยว่เหมือนนึกถึงเรื่องที่พูดออกมาได้ยาก แววตาทั้งอับอายทั้งโกรธแค้น
แต่เพียงชั่วครู่ นางก็หลุบตาลง ข่มความอับอายนั้นเอาไว้