กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 เคยแอบจูบหญิงสาวคนหนึ่ง
อวี๋ซิ่วจำต้องอ้าแขนรับร่างเย้ายวนที่พุ่งเข้ามา พอมองดี ๆ ก็เห็นว่าเป็นเย่ชิงเม่ย
นางสวมชุดสีม่วงเปิดไหล่ สวยจนบ้านเมืองต้องล่มสลาย แถมยังมีเสน่ห์ชวนหลงใหลจนใจสั่น
คำว่าเสน่ห์ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ดูจะเหมาะกับนางไปเสียทุกส่วน
ความเซ็งของอวี๋ซิ่วที่ไม่ได้เข้าไปร่วมวงตีกันเมื่อครู่หายไปทันที แทนที่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามประสา ‘คนชอบเผือกที่มีวิญญาณนักเผือกเต็มตัว’
นางมองสลับไปมาระหว่างเย่ชิงเม่ยกับซีฮวา
จากนั้นก็ลากเย่ชิงเม่ยไปที่ดงอ้อแห้งริมฝั่ง
นางลดเสียงลงแล้วถาม “เย่ชิงเม่ย บอกข้ามาตามตรง เจ้าไปลงเอยกับประมุขหญิงเผ่าหงส์ได้อย่างไร?”
‘ยังจะมาว่าข้าแอบมีคนรัก ว่าข้าหลงผู้ชายจนลืมเพื่อน ดูแล้วเจ้าก็พอกันนั่นแหละ’