กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 ยังเที่ยวไม่หนำใจ เลยไม่อยากกลับมาหรือ?
ในห้องปรุงยาที่เงียบสนิท เสิ่นฝูเยว่เอนตัวกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเก้าอี้เอนสลักลาย
หนานเฮ่อกุยยกเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งข้างนาง แล้วสบตานาง
“ฝูเยว่ จากนี้อย่าคิดอะไรทั้งนั้น ตั้งใจมองตาข้าให้ดี...”
เสิ่นฝูเยว่ทำตาม นางจ้องตาหนานเฮ่อกุยโดยไม่กะพริบ
ในดวงตาลึกล้ำคู่นั้นมีแสงสีฟ้าปรากฏขึ้นเป็นวง ๆ เหมือนวังวนที่ดึงเสิ่นฝูเยว่เข้าไปข้างใน
จู่ ๆ สติของนางก็ดิ่งวูบลง พอรู้ตัวอีกที นางก็มาอยู่ในห้องที่สว่างไสวแห่งหนึ่ง
นางเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนนางในตอนนี้ทุกอย่าง กำลังหลับตานอนนิ่งอยู่บนเตียงเล็ก
ชายชุดดำคนหนึ่งที่นางมองไม่เห็นใบหน้าตรง ๆ กำลังถือมีดเล่มเล็กที่บางมาก ค่อย ๆ กรีดใบหน้าของหญิงสาวคนนั้นออก