กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 ฮูหยินอาจารย์ ท่านนอนดึกบ่อยสินะ?
เขาดูเหมือนแสงพราวยามฟ้าใสหลังฝน เย็นตาและไม่แปดเปื้อนเรื่องทางโลก แค่ขยับนิดเดียวก็สะกดสายตา ดูนุ่มนวลเหมือนสายน้ำและม่านควัน
แค่มองครั้งเดียว ก็หลงใหลในความงามนั้นจนแทบลืมตัว
แต่ลึกลงไปในดวงตาที่สงบนิ่ง กลับเหมือนซ่อนรอยยิ้มที่เดาความหมายไม่ออกเอาไว้
ยิ่งทำให้ใบหน้าหล่อเหลาที่ใครเห็นก็ต้องอิจฉา แม้แต่สวรรค์ยังต้องริษยา ดูลึกลับจนอ่านไม่ออกเข้าไปอีก
อวี๋ซิ่วรู้สึกหนังศีรษะชาวาบ
‘ซ่อนมีดไว้ในรอยยิ้มชัด ๆ!’
‘แบบนี้ซ่อนมีดไว้ในรอยยิ้มแน่นอน!’
‘ข้าแค่คุยกับคนอื่นประโยคเดียวเอง ต้องทำขนาดนี้เลยหรือ?’
‘ต้องปกป้องสิทธิ์ในการพูดของตัวเอง!’