เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 เพราะอยากได้เจ้า อยากมีเจ้าไว้คนเดียว!
แต่ถึงอย่างนั้น อวี๋ซิ่วก็ยังทำท่าจะคิดบัญชีเรื่องเก่า นางทำหน้าขรึมแล้วพูดว่า “ว่ามาสิ ตอนนั้นเจ้าหาว่าข้าพูดจาหวานหูหลอกลวง แล้วไล่ข้าไปไม่ใช่หรือ ทำไมถึงเรียกข้ากลับมาอีก?”
เฝิงอวี้ถึงกับเหงื่อตก “คนดี ตอนนั้นข้าแค่บอกให้เจ้าออกไป ไม่ได้ไล่ให้เจ้าไสหัวไปเสียหน่อย...”
‘เจ้าอย่าเติมสีตีไข่สิ’
อวี๋ซิ่วแกล้งเหลือบมองเขาอย่างไม่พอใจ “แล้วมันต่างกันตรงไหน? วันนี้เจ้าควรพูดมาตามตรง ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าข้าจะแต่งงานกับเจ้า”
‘ถึงเวลาข้าพลิกกลับมาเป็นฝ่ายถือไพ่เหนือกว่าบ้างแล้ว! ฮ่า ๆ...’
พอได้ยินอย่างนั้น เฝิงอวี้ก็เงียบไปครู่หนึ่ง เขารู้ว่านางกำลังอาศัยบารมีเขามาวางท่าข่มคน แต่ในเมื่อทั้งสองใจตรงกันแล้ว ก็ควรเปิดใจกันให้มากกว่านี้