กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 บ้าเอ๊ย ค่ายกลสลายต้นกำเนิด!
“ได้” เฝิงอวี้ยกมือขึ้น ใช้วิชาเวทผ่านซี่กรงเหล็กหล่อไปมัดชายหนุ่มสองคน แล้วยกตัวมาวางตรงหน้าอย่างง่ายดาย ก่อนจะคลายวิชาต้องห้ามที่หยุดเวลาให้ทั้งคู่
ชายหนุ่มร่างผอมซูบทั้งสองตกลงบนพื้นปูนขาวที่สะอาด หลังจากมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง แววตาก็ค่อย ๆ กลับมากระจ่างชัด พอเห็นชายสองหญิงหนึ่งตรงหน้า พวกเขาก็กอดกันด้วยความกลัว ก่อนจะคุกเข่าลงตามสัญชาตญาณ
หลายวันมานี้ พวกเขาต้องทนเห็นเพื่อนมนุษย์ถูกฆ่าต่อหน้าต่อตา จิตใจของทั้งคู่จึงบอบช้ำไปมากน้อยต่างกัน
ทั้งสองโขกหัวลงกับพื้นดัง “ปัง ๆ ๆ”
คนหนึ่งเงยหน้าขึ้นมองเฝิงอวี้ แล้วตบตัวอีกคนพลางร้องอย่างตกใจ “คนรึ? เป็นคน! ไม่ใช่ปีศาจ ดูเร็ว พวกเขาเป็นคน! หน้าตางดงามเหลือเกิน!”