กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 ข้าจะไม่ร่วมหลับนอนกับเจ้าจริง ๆ!
เฝิงอวี้หยุดเดิน แต่ไม่ได้หันกลับมา เขาเพียงยืนนิ่งอยู่ใต้แสงจันทร์ตรงหน้าประตู
แสงโคมสลัว แสงจันทร์สีเงินอาบไล้ทั่วร่างเขา ชายหนุ่มรูปงามในชุดขาวดูเย็นชาโดดเดี่ยว ราวกับไม่ข้องเกี่ยวกับโลกมนุษย์
อวี๋ซิ่วเปิดผ้าห่ม สวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วเดินไปหยุดอยู่ข้างหลังเขาทีละก้าว
ไม่หลบ ไม่หนี ไม่ถอย และไม่กลัว
“ท่านอาจารย์ปู่ ข้าอาจไม่ได้ชอบท่านมากเท่าที่ท่านชอบข้า แต่ข้ามั่นใจว่าชอบท่าน แบบนี้ได้ไหม?”
ในห้องนอนเงียบสนิท
ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงประตูได้ยินคำพูดจริงใจและตรงไปตรงมาของนาง มุมปากก็ยกขึ้นนิดหนึ่งโดยไม่รู้ตัว แต่เขารีบเก็บรอยยิ้มนั้นไป
เขาหันกลับมาแล้วพูดด้วยท่าทีสบาย ๆ “เท่านี้ก็พอแล้ว”