กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 83 เรียกท่านปรมาจารย์อะไร เรียกพี่สิ!
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มก่อน แล้วไม่รู้ยังไงถึงได้มานอนอยู่บนเตียง เสื้อผ้าท่อนบนของทั้งคู่หลุดลุ่ยไปหมด
โดยเฉพาะอวี๋ซิ่ว
ผมสวยสยายเต็มหมอน
เสื้อผ้าท่อนบนถูกร่นกองอยู่ตรงเอว เสื้อเอี๊ยมสีชมพูปักลายดอกคามีเลียถูกฉีกจนขาด แล้วถูกโยนทิ้งไว้บนพื้น
หน้าอกเต็มไปด้วยรอยแดงจากการถูกลูบคลำ ขย้ำ และกัด
ราวกับดอกเหมยแดงที่ร่วงอยู่ท่ามกลางหิมะขาว ผิวขาวอมชมพูดูนุ่มนวล เย้ายวนจนละสายตาไม่ได้
“อื้อ...” ดวงตารูปเมล็ดแอปริคอตคู่สวยมีไอน้ำพร่ามัวเจืออยู่ เปียกชื้นจนค่อย ๆ ทำให้ขนตางอนยาวชุ่มไปด้วยน้ำ
เสียงครางหวานขาด ๆ หาย ๆ หลุดออกจากริมฝีปาก แก้มขาวอมชมพูแดงระเรื่อไปทั่ว ทั้งเย้ายวนราวกับภูตสาวจนชวนให้คนหลงใหล