กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71 ข้าถูกพิษ รีบกลับมาเดี๋ยวนี้!
เฝิงอวี้ตอบอย่างจริงจังว่า “โรคนี้ไม่มียาใดรักษาได้”
โรคในโลกมีอยู่สามพันโรค แต่โรคคิดถึงกลับไม่มียารักษา
ทั้งที่นางอยู่ตรงหน้าแท้ ๆ ทำไมเขาถึงยังคิดถึงนางขนาดนี้
ไม่มียาใดรักษาได้... เห็นเขาพูดจริงจังขนาดนั้น อวี๋ซิ่วก็เริ่มใจเสีย “ร้ายแรงขนาดนั้นเลยหรือ?”
‘คงไม่ถึงตายหรอกนะ?’
‘อย่าเพิ่งเชียวนะ อย่างน้อยก็รอให้ข้าทำงานนี้เสร็จก่อนค่อยตายสิ~’
เฝิงอวี้ ‘!!! ยัยตัวเล็กไร้หัวใจ’
เฝิงอวี้ลุกขึ้น วางมือลงบนไหล่อวี๋ซิ่ว แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ “ข้าเมาแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ”
“คือ...” อวี๋ซิ่วทำหน้าลำบากใจ “แต่ข้ายังไม่ได้ให้ของขวัญวันเกิดอาหนิงเลย...” อาหนิงยังบอกด้วยว่าเตรียมเรื่องเซอร์ไพรส์ไว้ให้นาง นางยังไม่ได้ดูเลย...