เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 เขามาช่วยเสิ่นฝูเยว่ได้ยังไง?
เสิ่นฝูเยว่จำได้ว่าท่านอาจารย์เคยกำชับว่า ในป่าลึกนอกหุบเขาไป่ฮวามีสัตว์ร้ายอยู่ ห้ามเข้าไปเด็ดขาด
นางหมุนตัวอยู่กับที่รอบหนึ่ง แต่แค่หมุนตัวเพียงครั้งเดียว กลับทำให้นางจำทิศทางไม่ได้เสียแล้ว
จังหวะนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงหมาป่าหอนดังมาจากที่ไม่ไกลนัก “อาวู——”
หัวใจของเสิ่นฝูเยว่สั่นวูบ นางตกใจจนวิ่งหนีไปอย่างไร้ทิศทาง
ยิ่งวิ่งก็ยิ่งรู้สึกว่ารอบตัวเงียบลงเรื่อย ๆ ก่อนหน้านี้ยังพอมีแสงสว่างเล็ดลอดลงมาบ้าง แต่ที่นี่กลับมืดสนิท มองไม่เห็นแสงแม้แต่น้อย ต้นไม้ใหญ่ก็สูงและหนากว่าที่นางเห็นเมื่อครู่ แม้แต่เสียงแมลงร้องก็ไม่มีแล้ว
เสิ่นฝูเยว่รู้ว่าตัวเองวิ่งผิดทาง จึงรีบหันกลับไปทางเดิม แต่จู่ ๆ เงาร่างสัตว์สีดำขนาดมหึมาก็พุ่งมาขวางทางนางไว้