กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 เด็กดี ช่วยถอดหน้ากากให้ข้าที
ผ่านไปประมาณครึ่งเค่อ ดอกโบตั๋นราตรียักษ์ก็พาทั้งสองมาถึงด้านนอกตำหนักเซียนลั่วเจีย
ตอนนั้นฟ้ามืดแล้ว เมฆก้อนสุดท้ายที่ถูกแสงอาทิตย์ย้อมจนเป็นสีแดงก็ค่อย ๆ จางหายไป
อวี๋ซิ่วรู้ว่าเฝิงอวี้ไม่ชอบให้ใครมารบกวน นางเลยไม่ได้ชวนอาหนิงเข้าไปนั่งข้างใน แค่บอกว่า “ส่งถึงตรงนี้ก็พอแล้ว”
เซียวเสียนหนิงมองนางด้วยความอาลัยอาวรณ์ “ถ้างั้นเจ้าพักผ่อนเร็วหน่อยนะ ไว้วันหลังข้าค่อยมาหาเจ้า”
เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ เซียวเสียนหนิงก็ถามต่อ “พิธีเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ของข้า เจ้าจะมาหรือเปล่า?”
อวี๋ซิ่วตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด “มาอยู่แล้ว ต้องมาสิ เราเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งสิบปี เรื่องสำคัญขนาดนี้ ข้าจะขาดได้ยังไง?”