กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 เจ้าเป็นฮูหยินของข้าที่เป็นอัมพาตมาสิบปีจนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
ต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ ท่านอาจารย์ปู่อยู่สูงส่งเหนือใคร ไปที่ไหนผู้คนก็เคารพกราบไหว้ เคยต้องคอยดูสีหน้าคนอื่นเสียเมื่อไร?
การถูกนางใช้เป็นเครื่องมือก็เหมือนถูกดูหมิ่น ลบหลู่เกียรติของเขา จะอารมณ์ดีก็แปลกแล้ว
เป็นเทพเซียนนี่นะ ก็ต้องมีหยิ่ง ๆ ปากไม่ตรงกับใจอยู่บ้าง
เข้าใจ นางเข้าใจ
คิดได้แบบนั้น อวี๋ซิ่วก็เม้มปากนิด ๆ แล้วยื่นมือเล็กไปจับแขนเสื้อกว้างของท่านอาจารย์ทวดที่กำลังปลิวตามลม
ท่าทางเหมือนกำลังยอมรับผิดอย่างจริงใจ