กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 หมาเลียก็โมโหเป็นเหมือนกัน!
เช้าวันต่อมา หนึ่งคนกับหนึ่งตัวเตียวก็หยิบสัมภาระ ล็อกประตูห้องเรียบร้อย เตรียมออกเดินทาง
พอออกจากห้องก็เห็นเสิ่นเมี่ยวเสวี่ยยืนพิงก้อนหินใหญ่ตรงหน้าประตู นางกอดอกทั้งที่ยังกอดกระบี่ไว้ด้วย ท่าทางรอซ้ำเติมเต็มที่
“อ้าว นี่มันซิ่วเอ๋อร์ ราชาหมาเลียของพวกเราไม่ใช่หรือ? ได้ยินว่าเมื่อวานโดนท่านอาจารย์ปู่ดุมา จริงหรือเปล่านะ?”
“บอกว่าเจ้าดีแต่พูดจาหว่านล้อม แล้วไล่ออกไปด้วยนี่ ฮ่าๆๆ ท่านอาจารย์ปู่ก็ยังเป็นท่านอาจารย์ปู่ ไม่หลงกลท่าทีเสแสร้งของนังสารเลว ช่างฉลาดหลักแหลมและน่าเกรงขามจริงๆ”
เดิมทีอวี๋ซิ่วหายโมโหแล้ว แต่พอได้ยินคำพูดนี้ ไฟโกรธก็ลุกขึ้นมาอีกครั้ง