0092

⬢⬢⬢

ตอนที่ 92 สังหารเริ่มขึ้น

หน้าโรงงานร้างในเขตชานเมืองเจียงเฉิง

เมื่อเสียงร้องโหยหวนของคาวาคามิเทียนหลางค่อย ๆ เลือนหายไป สุนัขจรจัดสามตัวก็กินจนอิ่มหนำสำราญและวิ่งหนีไปจนลับตา

เฉินผิงมองดูคาวาคามิเทียนหลางที่กลายเป็นเพียงโครงกระดูกด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วพึมพำกับตนเองว่า “เดิมทีข้าเข่นฆ่ามาสามหมื่นปี รู้สึกเหนื่อยล้าอยู่บ้าง!”

“ทว่าสำนักงานใหญ่บริษัทการค้าของพวกเจ้ากลับกล้าหาเรื่องข้า ทำให้ข้ารู้สึกโกรธเคืองยิ่งนัก!”

“หากไม่ถอนรากถอนโคนพวกเจ้า ข้าเกรงว่าจะถูกพวกเจ้าทำให้รำคาญจนตายเสียก่อน!”

“ช่างเถิด ดูท่าบนโลกใบนี้ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงการสังหารครั้งใหญ่ได้!”

“เช่นนั้นให้ข้าเปิดเส้นทางแห่งการสังหาร สังหารศัตรูทุกคนที่มารุกรานเถิด!”