0014

⬢⬢⬢

ตอนที่ 14 ยาจกไร้ค่า

ไม่รู้เพราะเหตุใด คำพูดของเฉินผิงกลับมอบพลังประหลาดอย่างหนึ่งให้แก่หลินอวี่เฟยและคนอื่นๆ ทำให้พวกเขาอดไม่ได้ที่จะยืดอกขึ้น และแผ่นหลังก็ยืดตรงขึ้นอีกหลายส่วน

“ผิงเอ๋อร์พูดถูก คนอื่นมาได้ พวกเราก็มาได้! แล้วเสื้อผ้าที่สวมใส่ไม่ดีมันเป็นอะไรไป? ใครเป็นคนกำหนดว่าการกินข้าวที่นี่ จำเป็นต้องสวมใส่เสื้อผ้าหรูหรา?”

เฉินซื่อไห่ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออก จึงคว้าข้อมือของสวี่เหวินซิ่วเอาไว้ “ยายแก่ สามปีมานี้พวกเราถูกชีวิตกดทับจนหลังงอ ถูกผู้คนดูถูก พวกเราต่ำต้อย และพวกเราสูญเสียความมั่นใจไป!”

“ตอนนี้ผิงเอ๋อร์ฟื้นขึ้นมาแล้ว พวกเราควรจะเรียกความมั่นใจกลับคืนมา เงยหน้ายืดหลังใช้ชีวิตใหม่อีกครั้ง!”

“ดี!”