เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 ความเจ็บปวดจากการหลับใหล
หลังจากที่หลินอวี่เฟยพูดจบ นางก็นึกเสียใจในทันที
เฉินผิงเป็นเพียงชายธรรมดาคนหนึ่ง อีกทั้งยังเพิ่งตื่นจากการหลับใหลที่ยาวนานถึงสามปี เกรงว่าร่างกายคงอ่อนแอเสียจนแม้แต่สตรีที่อ่อนแอยังรับมือไม่ได้ด้วยซ้ำกระมัง?
อีกอย่างต่อให้เฉินผิงเป็นคนสุขภาพดี ตามที่นางรู้จักเฉินผิงมา เฉินผิงคนนี้เป็นเช่นชื่อของเขา คือราบเรียบไร้ความโดดเด่น ก็อาจจะมีแค่เรี่ยวแรงที่มากกว่านางอยู่บ้างเท่านั้น จะไปต่อกรกับคนเหล่านั้นได้อย่างไร?
ดูท่าตัวเองคงจะสิ้นหนทางจนเสียสติไปแล้วจริงๆ ถึงได้นึกวิธีพึ่งพาเฉินผิงและให้เขาลงมือ
“อะไรนะ? เสี่ยวเสี่ยวเป็นอะไรไป? นางตกอยู่ในอันตรายอันใด?”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉินผิงแข็งค้างในทันที กลิ่นอายสังหารที่รุนแรงพลันระเบิดทะลักออกมา