เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 ก้าวข้ามความมืดมิด
รัตติกาลมาเยือน
ดาวรกร้างเผชิญกับสภาพอากาศเลวร้ายอีกครั้ง ลมพายุโหมกระหน่ำหอบเอาฝุ่นทรายม้วนตัวเข้ามาไม่สิ้นสุด เมฆฝนฟ้าคะนองปั่นป่วนอยู่บนท้องฟ้า ราวกับปากเหวลึกที่พร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง พุ่งเข้าใส่ผืนป่าอันเงียบสงบ
พฤกษารับลมที่แนวหน้าสุดของเขตปลอดภัยรับแรงปะทะเต็มๆ กิ่งก้านทุกกิ่งสั่นไหวอย่างรุนแรง แรงลมมหาศาลดึงรั้งใบไม้ทรงใยแมงมุมจนตึงเปรี๊ยะ ดูเหมือนกระดาษที่ถูกขึงจนสุดแรง ปลิวสะบัดไปมาตามแรงมือที่มองไม่เห็น ราวกับจะฉีกขาดได้ทุกเมื่อ
ฝุ่นทรายทะลุผ่านแนวป้องกันชั้นแรกเข้ามาโดยไม่ลดความรุนแรง พัดกระหน่ำพุ่มใบหนาทึบจนเกิดเป็นคลื่นใบไม้ ลำต้นสั่นสะท้านส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด ส่วนหญ้าอวี้โซ่วเบื้องล่างก็ถูกแรงลมกดจนแบนราบติดพื้น
เขตใจกลางบ้านต้นไม้สว่างไสว ผู้คนเดินกันขวักไขว่
เผ่าอวี้โซ่วแบกปืนแสงวิ่งวุ่นไปมาเพื่อไล่จับสัตว์จำแลงของหมอกสีเทา ส่วนผู้มีพรสวรรค์ชาวมนุษย์ก็เร่งมือเพาะปลูกหญ้าอวี้โซ่วเสริมแนวป้องกัน