เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 ต้นไม้ขาวดำในห้วงอเวจี
กิ่งไม้สีน้ำตาลเข้มแต้มจุดสีเขียวประปราย ตูมใบอ่อนที่ขดตัวอยู่ดูราวกับใบชาที่เพิ่งถูกน้ำร้อนลวก ค่อยๆ คลี่คลายออกเป็นใบไม้เล็กๆ ขนาดเท่าข้อนิ้ว
อันชิงอวี๋ขยี้ตาแรงๆ ถึงขั้นสงสัยว่าตัวเองกำลังตาฝาดไปหรือเปล่า
ทว่าสีเขียวขจีตรงหน้ากลับไม่ได้เลือนหายไป หนำซ้ำยังงอกงามเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่แค่ตรงหน้าต่าง แม้แต่บนผนัง เก้าอี้ และโต๊ะ ต่างก็พากันแตกใบอ่อนออกมา
ในวินาทีที่ใบอ่อนผลิบาน กลิ่นอายอันบริสุทธิ์ของพฤกษาซีชุนก็โชยเข้ามาปะทะใบหน้า เข้มข้นเสียจนรู้สึกราวกับกำลังยืนอยู่กลางทุ่งกว้างในป่าแห่งฤดูใบไม้ผลิ ในห้วงความคิดปรากฏภาพเงาร่างของต้นไม้ยักษ์โบราณขึ้นมาเลือนราง
ในเวลาเดียวกัน ทุกคนต่างก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของบ้านต้นไม้
เหล่าวิศวกรเครื่องกลบนยานอวกาศพอเห็นใบไม้ที่งอกออกมาตรงหน้าต่าง สมองก็พลันขาวโพลน ยืนอึ้งตาค้างกันไปหมด
ตั้งแต่เกิดจนโต ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าบ้านต้นไม้จะสามารถหยั่งรากแตกใบได้ด้วย
"นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"
"ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม? ทำไมบ้านต้นไม้ถึงมีใบไม้งอกออกมาได้ล่ะ?"