เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 แหล่งน้ำแห่งความหวังและแบบแปลนที่ตื่นขึ้น
เมื่อเดินทางกลับถึงดาวลวี่เย่ เหล่านักวิจัยที่ศึกษาต้นตอของมลพิษต่างรีบประคองตัวอย่างดินจากดาวรกร้างและหมอกจำแลงก้อนเล็กๆ ที่จับใส่กรงหญ้ากลับมาวิ่งวุ่นเข้าไปในห้องปฏิบัติการทันที
ส่วนลูกทีมสำรวจทั้งสองทีมถูกสั่งให้เข้ารับการตรวจร่างกายอย่างละเอียด ก่อนจะถูกส่งตัวเข้าไปพักฟื้นในแคปซูลจำศีลอีกสองชั่วโมงเต็มจึงจะได้รับอนุญาตให้ออกมาได้
ด้วยการรักษาอย่างทันท่วงทีของอันชิงอวี๋ บวกกับการกินบุฟเฟต์หญ้าอวี้โซ่วเข้าไปเต็มท้องเพื่อชำระล้างมลพิษ ทุกคนจึงปลอดภัยดี ไม่มีอาการน่าเป็นห่วง ส่วนหูสัตว์ที่โผล่ออกมาไม่ยอมหดกลับ อีกสักสองวันก็น่าจะหายเป็นปกติ
อันชิงอวี๋ตื่นขึ้นมาอีกที ฟ้าข้างนอกก็มืดสนิทแล้ว
เมื่อเดินออกมาจากแคปซูลจำศีล เขาก็เห็นเยี่ยนหมิงซู่นั่งรออยู่ในห้องพักผ่อนด้านนอก "มากินอะไรรองท้องก่อนสิ"
อันชิงอวี๋เดินเข้าไปนั่งลง รับตะเกียบจากอีกฝ่ายมาถือไว้ แล้วหยิบกล่องข้าวขึ้นมาทาน
พอได้ลิ้มรสชาติที่คุ้นเคย อันชิงอวี๋ก็เอียงคอถามเล็กน้อย "มี่มี่ คุณกลับไปทำกับข้าวมาเหรอครับ"
"เปล่า แค่ยืมครัวของโรงอาหารสหพันธ์ดวงดาวทำชั่วคราวน่ะ" เยี่ยนหมิงซู่ตอบ
อันชิงอวี๋ร้องอ๋อเบาๆ ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินต่อ