เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 พฤกษาซีชุนที่กำลังโรยรา
ภายในห้องน้ำ อันชิงอวี๋คาบแปรงสีฟัน ยืนแปรงฟันด้วยท่าทางงัวเงียสะลึมสะลือ
คนในกระจกผมเผ้ายุ่งเหยิงไม่เป็นทรง กระดุมชุดนอนติดผิดไปหลายเม็ด คอเสื้อเปิดกว้างเผยให้เห็นรอยแดงจางๆ หลายจุดบนแผ่นอกขาวเนียน และต่ำลงไปอีกยังมีรอยฟันจางๆ ประทับอยู่เป็นวง
เยี่ยนหมิงซู่เดินมายืนพิงขอบประตู ถามว่าเช้านี้จะกินบะหมี่หรือซาลาเปา
อันชิงอวี๋สายตาลอกแล่ก พอเห็นหูแมวบนศีรษะอีกฝ่ายขยับดุ๊กดิ๊ก ภาพเหตุการณ์วุ่นวายเมื่อคืนก็ผุดขึ้นมาในหัวทันที ช่วงท้องน้อยพลันรู้สึกปั่นป่วนวาบหวิว พอนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกำลังเผลอหวนคิดถึงเรื่องเมื่อคืน เขาก็รีบเบือนหน้าหนีราวกับถูกน้ำร้อนลวก ไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย ทำได้เพียงจ้องเงาในกระจกเขม็ง ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าวเหมือนจะลุกเป็นไฟ
เยี่ยนหมิงซู่รู้ทันแต่ไม่พูดจี้จุด เจ้าคนป่าตัวน้อยขี้อายและอ่อนไหวง่าย แค่ขยับเร็วหน่อยก็ทำท่าจะร้องไห้ออกมาแล้ว ตัวแดงไปหมดทั้งตัว แต่ก็ยังว่านอนสอนง่ายเหลือเกิน
แววตาเยี่ยนหมิงซู่วูบไหว เขากระแอมเบาๆ ก่อนถามซ้ำอีกครั้ง
อันชิงอวี๋ดึงสติกลับมา รีบก้มหน้าบ้วนปาก แล้วตอบเสียงอู้อี้ "ผมจะกินบะหมี่ครับ"