เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ร่างมนุษย์ของเจาเจาและเป้าหมายที่สำเร็จ
อันชิงอวี๋รับร่างเด็กหญิงตัวผอมบางในชุดผู้ป่วยที่ดูอายุราวเจ็ดแปดขวบเอาไว้ ก่อนจะถามด้วยความตกตะลึง "หนูคือเจาเจาเหรอ"
"อือ?" เด็กหญิงกะพริบตาปริบๆ กอดอันชิงอวี๋ไว้ไม่ยอมปล่อย มองเขาด้วยสีหน้างุนงงราวกับไม่เข้าใจคำถาม ก่อนจะอ้าปากเรียกพี่ชายซ้ำอีกหลายครั้ง
อันชิงอวี๋สังเกตเห็นว่าการออกเสียงของเธอดูแปลกๆ เหมือนยังไม่ค่อยคล่องนัก
แพทย์บำบัดหญิงสาวท่าทางอ่อนโยนชื่อหลินอิ๋ง ซึ่งเป็นผู้ดูแลกิจวัตรประจำวันของเจาเจาเดินเข้ามาอธิบาย "เจาเจาไม่ได้กลับคืนสู่ร่างที่หนึ่งมานานมากแล้ว ช่วงนี้เลยยังไม่ค่อยชินกับรูปแบบความคิดของมนุษย์ ระบบภาษาก็ยังปรับเปลี่ยนได้ไม่สมบูรณ์ คาดว่าคงไม่เข้าใจที่คุณหมออันพูดหรอกค่ะ"
อันชิงอวี๋ชะงักไป "เมื่อกี้เธอยังเรียกผมว่าพี่ชายอยู่เลย"
หลินอิ๋งยิ้มพลางตอบ "คำนี้เธอเพิ่งหัดพูดเมื่อกี้นี้เองค่ะ พอฟื้นคืนร่างมนุษย์ปุ๊บก็งอแงจะออกไปหาคุณท่าเดียว ปลอบยังไงก็ไม่ฟัง ฉันจนปัญญาเลยต้องเอารูปคุณให้ดูแล้วบอกว่า ถ้าทำตัวเป็นเด็กดี พี่ชายจะมาหา"
"เธอเลยเข้าใจว่าคุณชื่อพี่ชายน่ะค่ะ"
"เจาเจายังไม่ได้ตรวจร่างกายอย่างละเอียดเลย ตอนนี้เธอไว้ใจคุณแค่คนเดียว คุณหมออัน รบกวนช่วยพาเธอไปตรวจด้วยกันหน่อยได้ไหมคะ" หลินอิ๋งเอ่ยขอร้อง
อันชิงอวี๋ตอบตกลง "ได้ครับ"