เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 หมาสังคมจ๋าและก้อนเมฆล่องหน
กลุ่มแสงพลังพิเศษสีเขียวจางหายไป อันชิงอวี๋นั่งขัดสมาธิอยู่บนผืนหญ้านุ่มฟู ข้างกายมีสัตว์ตัวน้อยขนปุกปุยนอนเรียงรายราวกับตุ๊กตาประดับห้อง
พวกมันย้ายเข้ามาอยู่ในเขตคุ้มครองได้สักพักแล้ว หลังได้รับการรักษาและซึมซับพลังจากแมกไม้ อาการคลุ้มคลั่งร่างสัตว์ก็ทรงตัวไม่แย่ลงไปกว่าเดิม ทว่าพวกมันยังไม่สามารถซ่อมแซมทะเลจิตได้ด้วยตัวเอง ความเจ็บปวดจากพลังจิตพังทลายเพราะมลพิษอนุภาคฝังลึกอยู่ในห้วงสำนึก ทุกครั้งที่ขยับความคิดก็จะปวดร้าวเหมือนถูกฉีกกระชาก
สัญชาตญาณการเอาตัวรอดทำให้พวกมันใช้พรสวรรค์การชำระล้างขจัดสารมลพิษอยู่ตลอดเวลา ทะเลจิตของอวี้โซ่วเปรียบเสมือนเขื่อนที่กักเก็บสารมลพิษไว้แล้วค่อยๆ ปล่อยออกมาชำระล้าง แต่สภาพของเจาเจาและเพื่อนๆ ในตอนนี้เหมือนเขื่อนแตก พรสวรรค์ไม่เพียงชำระล้างมลพิษปริมาณมหาศาลไม่ไหว แต่ยังถูกซัดจนแหลกสลาย ปิดทะเลจิตไม่ได้ เก็บพรสวรรค์ไม่ลง กลไกป้องกันตัวเองของร่างกายจึงบังคับให้พวกมันลืมพรสวรรค์ของตัวเองไปเสีย