เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 กฎหมายแรงงานของคนเมา
ยานอวกาศลงจอดที่ท่าอากาศยานอวกาศของดาวรกร้าง
ทันทีที่เดินพ้นประตูทางออก ก็เห็นใบหน้าคุ้นเคยหลายใบปะปนอยู่ในฝูงชนตรงจุดรอรับผู้โดยสาร เซี่ยเหยี่ยยืนโบกมืออยู่หน้าสุด
อันชิงอวี๋ทำหน้าเหวอ พวกเพื่อนบ้านมากันหมดเลยเหรอ
เขาไม่ได้บอกเซี่ยเหยี่ยไว้สักหน่อย ตั้งใจว่าจะนั่งรถไฟลอยฟ้ากลับเขตเมืองชั้นนอกเอง
เหลียงอวี้ยิ้มหน้าบาน "เสี่ยวอันมาถึงแล้วเหรอ"
ลุงหลี่หัวเราะร่า "มาเร็วไม่สู้มาจังหวะดี ดูสิพวกเรากะเวลาแม่นแค่ไหน"
"ไปๆๆ กลับบ้านกัน คืนนี้มีมื้อใหญ่รออยู่"
เซี่ยเหยี่ยรีบเดินเข้ามาคว้ากระเป๋าเป้ในมืออันชิงอวี๋ไปถือ ยิ้มร่าพลางโอบไหล่พาเดินออกไป "ไปกันเถอะ เถ้าแก่ใหญ่อัน"
อันชิงอวี๋เดินตามไปสองก้าว ถามอย่างสงสัย "พี่เหยี่ย พวกพี่รู้ได้ยังไงครับว่าผมจะกลับมาวันนี้"