เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 อัตราความเข้ากันได้เป็นศูนย์
เรื่องสยอง... เอ๊ย เรื่องน่ารักสิ ตื่นนอนขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองถูกรุมล้อมด้วยสัตว์ขนฟูสิบกว่าตัว จะให้ความรู้สึกแบบไหนกันนะ
เพราะตัวเล็กก็เลยน่ารัก
แต่ถ้าตัวใหญ่กว่านี้สักหน่อย คงกลายเป็นเรื่องสยองขวัญแทนแน่
อันชิงอวี๋หลับลึกมาก พอลืมตาตื่นขึ้นมาเห็นผนังหินขรุขระเป็นลอนกว้าง สมองก็ยังมึนงง ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสนว่าตัวเองอยู่ที่ไหน จนกระทั่งสัมผัสอุ่นข้างมือปลุกให้เขาค่อยๆ ได้สติกลับคืนมา
พอก้มลงมอง ในอ้อมแขนมีลูกแมวตัวน้อยที่ห่อหุ้มด้วยเปลือกโคลนนอนหลับอยู่ ส่วนด้านข้างมีสัตว์ตัวเล็กหลากสีสันนอนเบียดกันแน่น พวกมันอยู่ใกล้มาก ทว่ากลับรักษามารยาทและยับยั้งชั่งใจไม่ให้แตะโดนตัวเขา ราวกับเป็นปรมาจารย์ด้านการวาดเส้นรอบตัวมนุษย์โดยธรรมชาติ
ไออุ่นจากสัตว์ตัวเล็กแผ่ซ่านเข้ามาจนอุ่นวาบ
อันชิงอวี๋ขยับตัวเบาๆ พวกมันก็ตื่นกันหมด ลุกขึ้นยืนอย่างงัวเงีย บ้างก็บิดขี้เกียจ บ้างก็หาว บ้างก็ใช้อุ้งเท้าล้างหน้า ลุกขึ้นได้ไม่ถึงสองวินาทีก็ฟุบลงไปนอนใหม่ แถมยังมีสุนัขจิ้งจอกกับสุนัขที่แค่สบตากันก็เปิดฉากตีกันทันที
อันชิงอวี๋ที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด "..."
ในใจพลันเกิดความรู้สึกขัดแย้งประหลาดๆ