เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 พ่อบ้านหอยสังข์
กับข้าวอร่อยมาก แต่ดูเหมือนจะเยอะไปหน่อย
ขนาดพยายามยัดจนสุดชีวิตก็เพิ่งกินหมดไปแค่สามจาน ยังเหลืออยู่อีกหนึ่งจาน
อันชิงอวี๋คีบกับข้าวเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างกลัดกลุ้ม แก้มป่องนูนขึ้นมาทั้งสองข้าง ความจริงเขาอิ่มแล้ว แต่คนข้างๆ แม้จะไม่ได้พูดอะไร ทว่าตัวตนและแรงกดดันกลับรุนแรงเหลือเกิน เขารู้ดีว่าทันทีที่ตัวเองหยุดเคี้ยว บทสนทนาระหว่างพวกเขาทั้งสองคนก็จะเริ่มต้นขึ้นโดยอัตโนมัติ
เขายังคิดไม่ออกเลยว่าจะพูดอะไรดี และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรจะพูดอะไร
คนกับแมวมันต่างกัน
ต่อให้พยายามล้างสมองตัวเองแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถเชื่อมโยงแมวน้อยตัวจิ๋วแสนน่ารักเข้ากับหนุ่มหล่อร่างสูงหน้าบึ้งตรงหน้านี้ได้จริงๆ
ต่อให้เอาความกล้ามาร้อยเท่า เขาก็ไม่กล้าเลี้ยงแมวตัวใหญ่ขนาดนี้หรอก
มันเกินจริงไปมาก
ในแง่ความรู้สึก เขารู้ดีว่านี่คือแมวน้อยที่กินนอนอยู่ด้วยกันมาตลอด