เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 เหนื่อยหน่อยนะ
"แหวะ..."
เซี่ยเหยี่ยนั่งยองๆ บ้วนปากอยู่หน้าประตูบ้านอันชิงอวี๋ราวกับกบสิ้นหวัง ไม่เหลือมาดอีกต่อไป เขาแหงนหน้ากรอกน้ำลงท้องไปอึกใหญ่ แต่ก็ไม่อาจล้างรสขมในปากออกไปได้แม้แต่น้อย ลิ้นชาหนึบเพราะความขมไปหมดแล้ว
"นายโอเคไหม?" อันชิงอวี๋อุ้มลูกแมวที่เพิ่งตื่นนอนยังงัวเงียอยู่ยืนมองเขาด้วยความเป็นห่วงอยู่ด้านหลัง
เซี่ยเหยี่ยหน้าตาบิดเบี้ยว ตอบเสียงอ้อแอ้ลิ้นคับปาก "โอเค... แหวะ!" เพิ่งอ้าปากก็ถูกรสขมที่ตกค้างอยู่โคนลิ้นตบหน้าฉาดใหญ่ จนพูดอะไรไม่ออกอีกเลย ได้แต่ก้มหน้าก้มตากรอกน้ำตามเข้าไปอีก
อันชิงอวี๋ไม่ค่อยเข้าใจนัก "..."
มันขมขนาดนั้นเลยเหรอ?
เจ้าหมาเหลืองหูตี๋ไม่สนใจผู้ทำพันธสัญญาของตัวเองที่กำลังอ้วกแทบเป็นแทบตาย กลับวิ่งวนรอบขาอันชิงอวี๋อย่างร่าเริง ส่ายหางดิกๆ ราวกับใบพัดเฮลิคอปเตอร์
มันชอบกลิ่นอายบนตัวมนุษย์คนนี้ พอเข้าใกล้แล้วสบายตัวชะมัด